دانلود رایگان پایان نامه حقوق در مورد تفسیر قرارداد

را هم بایع قبض نکرده باشد.
در تاریخ حقوق،تملیکی بودن عقد بیع سابقه طولانی ندارد و تملیکی بودن از مبتکرات عصر جدید است.در حقوق قدیم عقد بیع از عقود عهدی بود و به وسیله آن بایع تعهد می نمود که مبیع را به مشتری تملک نماید و تملیک به وسیله قبض بعمل می‌آمد؛ زیرا در جوامع اولیّه بین مالکیّت و تصرف فرقی گذارده نمی شد و هر کس هر چه را متصرف بود خود را مالک آن می دانست؛ولی بتدریج که اجتماع مرکزیت یافت و از قدرت فردی کاسته شد مالکیت مفهوم جداگانه ای پیدا کرد و از تصرف فرق گذارده شد.
لکن در صورتی که مبیع کلی باشد، بیع عقد عهدی است یعنی به وسیله آن بایع تعهد می نماید که مبیع را به مشتری تملیک نماید و عمل تملیک به وسیله قبض حاصل می‌شود. اما مفاد ماده 338 قانون مدنی ناظر به مبیع شخصی است و مبیع کلی را در بر نمی‌گیرد.
بخش دوم: ایجاب،آثار و احکام مربوط به آن
همانگونه که در مقدّمه بدان اشاره شد، هر عمل حقوقی چه داخلی و چه در سطح بین المللی،یک ارتباط دو جانبه ای است که ابتدائاً می بایست میل به انجام آن عمل حقوقی از جانب یکی به سوی دیگری ابراز و پیشنهاد گردد. به عبارتی از ماده 183قانون مدنی که مقرّر داشته: “عقد عبارتست از این که یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند دیگر تعهد بر امری نمایند و موررد قبول آنها باشد.” چنین استنباط می گردد که باید برای ایجاد تعهد کسی که متعهد می شود،قصد خود را اعلام و سپس طرف دیگری که متعهد له و منتفع از تعهد است،آن را قبول نماید.این اعلام تعهد را در اصطلاح حقوقی ایجاب و اعلام پذیرفتن را قبول نامند.
حال نظر به این که ایجاب و نیز قبول شرایط،آثار و احکام مختص به خود را دارند.لذا این بخش را با توضیحاتی در خصوص مفهوم،تعریف و شرایط تحقق و نفوذ ایجاب، آثار و احکام آن و در نهایت زوال ایجاب ادامه خواهیم داد.از این رو در فصل اول تعریف، شرایط تحقق و نفوذ ایجاب، در فصل دوم آثار و احکام ایجاب و در فصل سوم زوال ایجاب را مورد بررسی قرار می‌دهیم.
فصل اول:مفهوم،تعریف و شرایط تحقق و نفوذ ایجاب
برای ایجاد یک اثر حقوقی مطلوب،طرفین عقد باید دارای اراده ای سالم باشند و مقصود خود را به هم اعلام، بگونه ای که انشاء آنان موافق یکدیگر باشد و بتوان گفت: درباره موضوعی با هم توافق نموده‌اند.
بنابراین، نظر به این که حوزه فعالیّت ایجاب در اعمال حقوقی بیشتر در توافق طرفین است،لازم دانستیم که قبل از ورود به بحث تعریف،مفهوم و شرایط تحقق و نفوذ ایجاب،از توافق و تراضی طرفین مطالبی ارائه گردد. بنابراین در این فصل سه مبحث مدّ نظر قرار گرفته شده است،که در مبحث اول به تعریف توافق و تراضی،درمبحث دوم به مفهوم وتعریف ایجاب و در مبحث سوم به شرایط تحقق و نفوذ ایجاب می‌پردازیم.
مبحث اول:تعریف توافق و تراضی
توافق در لغت به معنای “موافقت کردن با یکدیگر،متحد شدن با یکدیگر و سازگاری کردن است.” و در اصطلاح حقوقی”پیمان،عقد و قرارداد” را گویند. تراضی نیز در لغت به معنای “از هم خشنود شدن و راضی گشتن” است و در اصطلاح حقوقی عبارت است از: “دو رضای متقابل و دو التزام از طرفین تراضی مانند بیع و نکاح.قدر متقیّن از عقود،وجود همین تراضی است.عرف و عادت بالبداهه این را عقد می داند.” حال با این توضیحات مبحث را با گفتاری در خصوص شرایط صحت تراضی ادامه خواهیم داد.
گفتار اول:توافق دو اراده
مسائل مربوط به توافق اراده ها را به شرح ذیل می توان تقسیم نمود:
1-مسائل مربوط به تحلیل توافق و تمیز ارکان آن: در این تحلیل معلوم می شود که هر توافق از دو عنصر متضاد و در عین حال سازگار تشکیل می شود. متضاد از این حیث که هر یک از طرفین در پی سود خویش هستند و سازگار از این لحاظ که هر دو عنصر توافق یک هدف مشترک را دنبال می کند و تا با هم جمع نشود توافقی حاصل نمی گردد؛این دو عنصر سازنده را “ایجاب” و “قبول” نامند.
2-مطالب مربوط به ترکیب ایجاب و قبول و شرایط وقوع توافق و این که چگونه اراده گوینده ایجاب و قبول باعث بسته شدن عقد می شود.
3-مطالب مربوط به زمان و مکان توافق،به خصوص در موردی طرفین در مجلس عقد حضور ندارند و با مکاتبه،تلفن عقدی را منعقد می نمایند.
بند اول:تحلیل توافق و تمیز مرحله مقدّماتی
پیش از انجام معامله طرفین درباره شرایط آن به گفتگو می پردازند و چنانچه این گفتگو به توافق انجامد و دو طرف به تصمیم نهایی و قاطعی برسند، مفاد عقد را به صورت ایجاب و قبول انشاء می‌کنند.

تمیز مرحله مقدّماتی از ایجاب و قبول آسان نیست، زیرا گاه یکی از دو طرف وعده های مشروط دیگری را ایجاب می‌پندارد، در حالی که طرف دیگر خود را هنوز در مرحله مقدّماتی و اندیشیدن می‌بیند: در این گونه موارد، باید دید آیا اعلام طرفین اوصاف ویژه تصمیم نهایی را دارد یا پندار ناشی از خوش بینی نابجا باعث شده تا تفاهم بین آنان بوجود نیاید.
دادگاه در این گونه دعاوی باید تشخیص دهد که آیا طرفین از مرحله گفتگوهای مقدّماتی گذشته و خود را پای بند ساخته اند، یا هنوز آزادی بر هم زدن مذاکره را داشته‌اند.
بند دوم:آثار مرحله مقدّماتی
گفتگوهایی که دو طرف پیش از ایجاب و قبول انجام می‌دهند، در تفسیر قرارداد سهم مؤثری دارد و همانند قانون بر رابطه طرفین حکومت دارد. پرسشی که مطرح می‌گردد این است که آیا با آغاز گفتگوهای مقدّماتی و پیش از ایجاب و قبول، رابطه حقوقی ویژه ای ایجاد می شود که دو طرف را ملتزم سازد یا بایستی گفت، در این مرحله هیچ سبب قانونی آن دو را بهم مربوط نمی‌کند؟
در پاسخ گفته شده اگر ثابت شود که شخصی بدون اینکه اراده جدی بر بستن عقد داشته باشد،با دیگری به مذاکره پرداخته و باعث شده است که طرف دیگر هزینه هایی را بنماید،مسئول خسارتی است که از این رهگذر ببار می آید.لکن ضرورت مربوط به تأمین آزادی کامل اشخاص پیش از ایجاب،اقتضا دارد که تمیز تقصیر با احتیاط انجام شود.بنابراین،اگر پیشنهاد دهنده ای مشتری بهتری بیابد و به این دلیل مذاکره پیشین خود را قطع کند،نمی توان او را خطاکار و مسئوول زیان ناشی از این تغییر عقیده دانست.
گفتار دوم:شرایط صحت تراضی
برای بستن عقد سه مقدّمه لازم است:1- وجود اراده 2- بیان و اعلام اراده 3- توافق دواراده. حال با این توضیح به بیان مطالبی که ارتباط تنگاتنگ و مستقیم با ایجاب دارند، می پردازیم.
بند اول: مراحل و مقدّمات فعل ارادی
برای انجام هر عمل ارادی مقدّمات و مراحلی لازم می باشد که به شرح ذیل می باشد:
1-انجام هر کار ارادی پیش از تصوّر موضوع آن ممکن نیست؛به عبارتی در آغازهمه عناصر قرارداد مورد نظر و نتایج آن در ذهن تصوّر می شود. برای مثال: در مورد عقد بیع،آنچه می‌بایست فروخته شود و بهایی که در برابر می‌تواند به دست آید به ذهن می‌رسد و همین تصوّر محرّک اراده می‌شود. بنابراین، مرحله “ادراک”و”تصوّر” نخستین گام برای انجام کار ارادی است.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

2-پس از مرحله ادراک، نوبت مرحله تدبّر و اندیشیدن است، که این مرحله پیش از اراده در ذهن انسان به وجود می‌آید و امری خارج از اراده است؛ به عبارتی در این مرحله شخص به ارزیابی کار خویش می‌پردازد تا تصمیمی را اتخاذ نماید.
3-مرحله تدبّر سرانجام منتهی به تصمیم می گردد و ذهن پس از بررسی دواعی گوناگون یکی را تصدیق و به تردیدها پایان می دهد و جزم و اراده جانشین آن می شود و این چگونگی نفس را حکیمان اراده می‌خوانند و مرحله تدبّر و اندیشیدن را هما نگونه که در بخش اول گفتیم حقوقدانان “جهت”می نامند.
4-شوقی، که در نتیجه انتخاب در ذهن انسان رخنه می کند و او را به سوی طلب می خواند تا آنچه را فراهم آورده است به مرحله اجرا در آورد.
بند دوم:جایگاه ایجاب در مراحل مختلف تراضی

جایگاه ایجاب در مراحل مختلف تراضی اعم از ادراک یا تصوّر، تدبر، جزم و طلب تنها در مرحله اخیر می باشد.چرا که جز مرحله نهایی، همه مراحلی که فوقاً بیان شد، مقدّمه یک ایجاب صحیح و نافذ می باشند و تنها مرحله نهایی است که به تناسب موجب و قابل، ایجاب و قبول گفته می شود.حال با این توضیحات در مبحث دوم به مفهوم و تعریف ایجاب درکنوانسیون،قانون و فقه خواهیم پرداخت.
مبحث دوم:مفهوم و تعریف ایجاب در کنوانسیون، قانون و فقه
فبل از این که مفهوم و تعریف ایجاب در کنوانسیون، قانون و فقه را طی دو گفتار بررسی کنیم، ابتدا به معنای لغوی آن می پردازیم.
معنای لغوی ایجاب به کسر همزه “واجب کردن،لازم گردانیدن،لازم کردن وپذیرفتن” است.
گفتار اول:تعریف ایجاب در کنوانسیون
در کنوانسیون،برابر بند 1 از ماده 14 تعریفی که ازایجاب ارائه گردیده عبارت است از:”پیشنهاد انعقاد قرارداد به یک یا چند شخص معیّن،چنانچه به اندازه کافی مشخص و دالّ بر قصد التزام ایجاب کننده در صورت قبول طرف مقابل باشد ایجاب محسوب است.”
گفتار دوم:تعریف ایجاب در قانون و فقه
امّا در قانون مدنی تعریفی از ایجاب وجود ندارد.لکن، حقوقدانان تعاریفی از ایجاب ارائه داده اند که به شرح ذیل می باشد:
ایجاب عبارت است از:” اوّلین انشایی که معمولاً یکی ازدو طرف معامله،مقدّم بر دیگری انجام می‌دهد.” و در ادامه گفته شده ایجاب در معنای مطلق کلمه نوعی ایقاع است که به تنهایی دارای اثر حقوقی نمی باشد، بلکه به کمک ترکیب با قبول می تواند موجد آثار حقوقی باشد.
ایجاب:” پیشنهاد انجام معامله است.اعلام اراده کسی است که، دیگری را بر مبنای معیّنی به عقد بستن می‌خواند،بدین گونه که،اگر پیشنهاد مورد قبول قرار گیرد،هر دو به مفاد آن پای بند باشند.” البتّه، این دعوت ممکن است خطاب به شخص معیّن یا عموم باشد. مانند: موردی که پدری برای یافتن فرزند گمشده اش اعلان کند که هر کس او را بیابد مبلغی به عنوان پاداش دریافت می کند،که در این مثال خطاب عموم مردم است.
همچنین گفته شده:”از عبارت مذکور در ماده 183قانون مدنی(تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد)معلوم می شود برای ایجاد تعهد باید کسی که متعهد می شود و در نتیجه آن آن مدیون می گردد قصد خود را اعلام کند و سپس طرف دیگر که متعهد له و منتفع از تعهد است آن را قبول نماید در اصطلاح حقوقی اعلام تعهد(در عقود عهدی) و یا اعلام تملیک (در عقود تملیکی)راایجاب گویند و اعلام پذیرفتن را قبول.”
در فقه نیز نصّی در خصوص ایجاب وجود ندارد؛لکن فقهاء در عقود مختلف عقاید مختلف دارند. مثلاً: در بیع قصد انشاء بیع را ایجاب می دانند و عقیده دارند که باید ایجاب مقدّم بر قبول باشد. نظر دیگری که در فقه پیشنهاد شده آن است که:” هر طرف موضوع عمده را در معامله پیشنهاد می کند ایجاب کننده است.مانند:فروشنده در عقد بیع و موجر در عقد اجاره.”
همانگونه که گفتیم، در قانون مدنی ایران ایجاب به طور صریح تعریف نشده است؛ امّا از عبارت ماده 190 قانون مدنی که مقرّر نموده:”عقد محقق می شود به قصد انشاء به شرط مقرون بودن به چیزی که دلالت بر قصد کند.” چنین استنباط می گردد که سازنده عقد اراده انشایی است نه اعلام اراده؛منتهی اراده بطور مطلق سازنده عقد نیست؛ به عبارتی برای تشکیل عقد، صرف قصد انشاء آن در ذهن مؤثر نمی باشد،بلکه برای خلّاقیّت اراده،تقارن آن با وسیله ای که آن را نشان دهد لازم است. ماده 14 کنوانسیون بیع بین الملل نیز پیشنهاد را وقتی ایجاب محسوب نموده که پیشنهاد کننده قصد التزام نسبت به محتوای آن را در فرض قبول طرف مقابل داشته باشد و به اصطلاح قصد انشاء قرارداد را داشته باشد. لکن کنوانسیون نیز بر این نظر است که چون تعیین و احراز قصد طرفین برای انعقاد قرارداد امر مشکلی است،لذا برای تشخیص قصد طرفین علاوه بر احراز دادگاه، از مقرّرات ماده 8 کنوانسیون هم می توان استفاده نمود. برابر ماده 8 کنوانسیون:” هرگاه

دیدگاهتان را بنویسید