پایان نامه رشته حقوق درباره : زاری

فرصت توبه به دست نیاید.
3-2- توبه در روایات
3-2-1- توبه پیشوایان دینی و دیگران

با توجه به اهمیت و عظمت توبه و تعداد کثیری از روایاتی که در این مورد از طریق شیعه و سنی نقل شده که در این مبحث به برخی از آنها خواهیم پرداخت.
حضرت آدم (ع) به خداوند عرض کرد: خداوند، شیطان را بر من مسلط ساختی و مثل جریان خون در رگها ( درمن جریان دارد) او را قادر کردی که به بدن من داخل شود. خداوند فرمود: ای آدم، در قبال این کار این امتیاز را به تو و فرزندانت دادم که هر کس فکر عمل بد کند به حساب او نوشته شود، ولی اگر آن عمل بد را انجام داد فقط یک جرم حساب شود (یک گناه به حسابش نوشته می شود.) لکن اگر کسی نیّت به انجام عمل خوب کرد، ولی انجام نداد، یک ثواب برای آن نیست نوشته شده و اگر آن نیّت خوب را عمل کرد ده ثواب به وی داده می شود. آدم (ع) عرض کرد، خداوندا، این عنایت را درباره من و فرزندانم زیادتر کن.

خداوند فرمود: اگر کسی از فرزندانت گناهی را مرتکب شد و بعد از آن توبه کرد، من آن گناه را می بخشم.
باز هم آدم(ع) گفت: خداوند، بیشتر از این عنایت فرما خداوند فرمود، من مهلت توبه را تا دم مرگ به آنها دادم، آدم (ع) عرض کرد: خداوند لطف بسیار است و کافی میباشد (حر عاملی، 1387، ص 23).
امیرالمومنین علی (ع) فرمود: عجب دارم از کسی که از رحمت خدا ناامید می شود و حال آنکه محو کننده گناهان را در اختیار دارد. از حضرت پرسیده شد، محو کننده گناهان چیست؟ فرمودند: توبه استغفار (مجلسی، 1385، ص187).
سه نفر از مسلمانان به نام «کعب بن مالک»، « ضراره بن ربیع» و «هلال بن امیّه» از شرکت در جنگ تبوک و حرکت همراه پیامبر سرباز زدند، ولی این به خاطر آن نبود که جزء دار و دسته منافقان باشند، بلکه به خاطر سستی و تنبلی بود و چیزی نگذشت که نادم و پشیمان شدند. هنگامی که پیامبر صلی الله علیه و آله از صحنه تبوک به مدینه بازگشت، آنها خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله رسیدند و عذر خواهی کردند؛ اما پیامبر صلی الله علیه و آله حتی یک جمله با آنها سخن نگفت و به مسلمانان نیز دستور داد که احدی با آنها سخن نگوید.
آنها در یک محاصره عجیب اجتماعی قرار گرفتند، تا آنجا که حتی کودکان و زنان آنان نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمدند و اجازه خواستند که از آنها جدا شوند. پیامبر صلی الله علیه و آله اجازه جدایی نداد، ولی دستور داد که به آنها نزدیک نشوند. فضای مدینه با تمام وسعتش چنان بر آنها تنگ شد که مجبور شدند برای نجات از این خواری و رسوایی بزرگ، شهر را ترک گویند و به کوههای اطراف مدینه پناه ببرند.
اینها همه زمینه توبه را در آنها فراهم میکرد. از جمله مسائلی که حالت توبه را در آنها ایجاد کرد این بود که کعب بن مالک میگوید: روزی در بازار مدینه با ناراحتی نشسته بودم، دیدم یک نفر مسیحی شامی سراغ مرا میگیرد. هنگامی که مرا شناخت، نامهای از پادشاه غسّان به دست من داد که در آن نوشته بود: اگر صاحبت تو را از خود رانده، به سوی ما بیا حال من منقلب شد [و اشک در چشمانم حلقه زد و] گفتم: ای وای بر من! کارم به جایی رسیده که دشمنان در من طمع کردهاند.
از طرف دیگر، بستگان آنها غذا برای آنها میبردند. اما حتی یک کلمه با آنها سخن نمیگفتند. مدتی به این منوال گذشت و پیوسته شب و روز انتظار میکشیدند که توبه آنها قبول شود و آیهای که دلیل بر قبولی توبه آنها باشد، نازل گردد، اما خبری نمیشد. در این هنگام، فکری به نظر یکی از آنان رسید و به دیگران گفت: اکنون که مردم با ما قطع [رابطه] کردهاند، چه بهتر که ما هم از یکدیگر قطع رابطه کنیم. این کار بر حال توبه آنها افزود. پیشنهاد عملی شد؛ به طوری که حتی یک کلمه با یکدیگر سخن نمیگفتند، ولی بر تضرّع و زاری آنها افزوده شد. این وضعیت پنجاه روز طول کشید و در طول این مدت، اظهار ندامت و پشیمانی و تضرّع و گریه و زاری در پیشگاه الهی داشتند. سرانجام توبه آنان پذیرفته شد و این آیه به عنوان پذیرفته شدن توبه آنان نازل گشت (مکارم شیرازی، 1370، ج8، ص114): «وَ عَلَی الثَّلاثَهِ الذِّینَ خُلِّفُوا حَتَّی إذا ضاقَتْ عَلَیهِم الأرضُ بِما رَحُبَتْ وَ ضاقَتْ عَلَیهِم أنفُسُهُم وَ ظَنُّوا أن لامَلجأَ مِنَ اللهِ إلاّ إلیهِ ثُمَّ تابَ عَلَیهِم لِیَتُوبُوا إنَّ اللهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ»؛(توبه/118)« و آن سه نفر که [در مدینه] بازماندند [و از شرکت در جنگ تبوک خودداری کردند و مسلمانان با آنان قطع رابطه کردند] تا آن حد که زمین با همه وسعتش بر آنها تنگ آمد و [حتی] جایی در وجود خویش برای خود نمییافتند و دانستند که پناهگاهی از خدا جز به سوی او نیست.در آن هنگام، خدا به آنان توفیق توبه داد تا توبه کنند و خداوند توبهپذیر و مهربان است.»
از آیه فوق و شأن نزول آن به دست آمد که مردم و جامعه و رهبران جامعه باید تلاش کنند هم راه توبه را برای مجرمان بازگذارند و هم زمینه آن را فراهم کنند؛ چرا که توبه در تحوّل و سازندگی نقش مؤثری دارد.

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درمورد نظام حقوقی اسلام

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در قرآن کریم حال برخی از تائبان از ترک اولی یعنی انبیاء علیه السلام مورد اشاره قرار گرفته است، از جمله:
الف)- توبه حضرت آدم (ع):
با اینکه آدم و حوا (ع) ترک اولایی انجام دادند، با این حال به شدت از گذشته خویش پشیمان شدند و نخستین گام را اعتراف به ظلم و ستم بر خویشتن، در پیشگاه الهی قرار دارند و سالها اشک و ناله کردند: « و َقالَ رَبّنا ظَلَمنا أنفُسَنا وَ اَن لَم تَغفِر لَنا وَ تَرَحَمنا لَنَکونَنَّ مِنَ الخاسِرینَ»؛ گفتند: پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم، اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود ( اعراف/23). و بعد از سالها گریه و زاری توبه آدم (ع) پذیرفته می شود که: « فَتابَ عَلیه»(بقره37).
ب)-توبه حضرت یونس(ع) :
حضرت یونس(ع) بر ترک اولی گرفتار زندان شکم ماهی عظیم (نهنگ) شد و خیلی زود متوجه ماجرا گردید و با تمام وجودش رو به درگاه خدا آورد و از ترک اولی خویش استغفار کرد و سراسر وجودش را حال توبه قرار گرفت و مشغول گفتن ذکر معروف یونسیه شد که «فَنادی فِی الظُّلَماتِ أن لا اللهَ إلا أَنتَ سُبحانَکَ إنِّی کُنت مِنَ الظّالِمینَ»؛ پس او در میان ظلمتهای متراکم فریاد زد که معبودی جز تو نیست، منزهی تو، من بر خویشتن ستم کردم و از ظالمان بودم (انبیاء/87).
این اعتراف خالصانه و این حال و سوز همراه با ندامت و آن تسبیح و یاد خدا باعث استجابت دعای او شد که خداوند در قرآن کریم فرمود: « ما دعای او را اجابت کردیم و از غم و اندوه نجاتش دادیم ما اینگونه مؤمنان را نجات می دهیم » (انبیا/88).
پ)- توبه حضرت داوود (ع):
حضرت داوود (ع) نیز بر اثر عجله در قضاوت احساس کرد ترک اولایی را مرتکب شده؛ لذا در مقام استغفار و توبه برآمد و با سوز و گداز و حال توبه به رکوع و سجود افتاد؛ چنان که قرآن کریم می فرماید:«و َظَّنَ داوُدُ أَنَّما فَتَنّاهُ فَاستَغفَر رَبَّهُ وَ خَّرَ راکِعاً و َانابَ»، داوود گمان کرد ما او را با این ماجرا آزموده ایم.از این رو، از پروردگارش طلب آمرزش کرد و به سجده و رکوع رفت و انابه کرد (ص /24).
موارد فوق نشان می دهد که انبیاء و اولیاء علیهم السلام از ترک اولی هم به خود می لرزیدند و گریه و ناله می کردند این همان حال توبه است که اگر در انسان ایجاد شود، سخت سازنده و تحول آفرین است.
شخصی خدمت حضرت رسول (ص) آمد و عرض کرد: گناه کرده ام، حضرت او را امر به استغفار نمودند، در پاسخ گفت: توبه کردم ولی باز به گناه سابق برگشتم پیامبر فرمود: هر وقت گناه کردی استغفار کن اما او اصرار کرد که در این صورت گناهان زیاد می شود، رسول اکرم (ص) در پاسخ فرمود: عفو خداوند از گناهان تو بیشتر است: «فلا تزول تتوب حتی یکون الشیطان هو المدحور» (الدیلمی، 1375، ج1، ص107)، در پایان روایت، پیامبر(ص) اشاره مینمایند که اصرار بر توبه، عامل شکست شیطان است.
در «سنن ترمذی» به نقل از پیامبر اکرم(ص) آمده است: «خداوند در مغرب، بابی را گشود که عرض آن، هفتاد سال است (کنایه از وسعت این راه) و تا زمانیکه خورشید از جانب آن (مغرب) طلوع نکند، این باب بسته نمی شود» (ابن سوره، بی تا، ج 5، صص547-546).
روایت دیگر، حدیثی است که «ابوموسی اشعری» از رسول خدا (ص) نقل می کند: «خداوند دست خویش را گشاده گرفته است، برای کسی که در شب سیئه ای مرتکب شده تا روز بعد توبه کند و برای مرتکب سیئه در روز، برای اینکه تا شب توبه نماید و این سنت الهی تا وقتی که خورشید از مغرب طلوع ننماید، باقی است (القشیری النیسابوری، 1987، ج 5، ص296).
3-3- آثار توبه
در قرآن کریم و روایات آثار متعددی برای توبه ذکر گردیده که قابل انقسام به آثار ظاهری و باطنی می باشد، برای توضیح بیشتر این مطلب، آثار توبه را تحت دو عنوان آثار ثبوتی و آثار اثباتی، بررسی می نمائیم:
3-3-1- آثار ثبوتی توبه
آثار ثبوتی آثار معنوی و باطنی توبه می باشد که ذیلاً مواردی از آن را بیان می نماییم:
3-3-1-1- بازیابی شخصیت
انسانی که مرتکب گناهی شده است، چه بخواهد و یا نخواهد احساس سرشکستگی و کوچکی می کند؛ اگر متولیان ترتبیت او را ملامت و تحقیر کنند، این احساس بیشتر می شود و اگر ملامتها ادامه یابد، ممکن است به آنجا برسد که کاملاً احساس کند شخصیت خود را از دست داده است و در این صورت است که به شدت وجود او را برای خانواده و جامعه خطرناک خواهد شد و ممکن است دست به گناه و هر جنایتی بزند؛ چون او احساس می کند همه چیز را از دست داده است. منابع دینی مخصوصاً قرآن تلاش می کنند که با توبه و اظهار ندامت پنهانی شخصیت گنهکار را بازسازی کنند و او را به حالت اول بلکه بالاتر از آن برگردانند؛ لذا قرآن از یک طرف می فرماید: «خداوند توبه کاران را دوست می دارد» ( بقره/ 222).
و از طرف دیگر، به مردم گوشزد می کند که خلافکاران اگر برگشتند، برادران دینی شما هستند«فَاِن تابوُا و َاَقامُوا الصَّلوهَ وَ اتوُ الزَکاهَ فَاِخوانِکُم فِی الدّین»؛ «اگر توبه کنند و نماز را به پا دارند و زکات را بپردازند، برادران دینی شما هستند.»
پیامبر اکرم (ص) فرمود: «التائِبُ مِنَ الذّنبِِ کَمَن لا ذَنبَ لَه »؛ « توبه کننده ازگناه مانند کسی است که گناه انجام نداده است » (العاملی، 1381، ج 1، ص358).
3-3-1-2- محبوب خدا شدن
قرآن کریم می فرماید:
«إنّ اللهَ یُحِبُّ التَوّابینَ و َیُحِبُّ المُطَّهَرینَ»؛ ( بقره/222)«به راستی که خداوند توبه کنندگان و پاکان را دوست می دارد.» خود اظهار دوستی از مقام برتر علاوه بر این که افتخاری است برای محبوب و باعث بازیابی شخصیت گنهکار می شود، برد تربیتی و سازندگی مهمی دارد. به همین جهت، در تربیت فرزندان توجه شده است که نسبت به آنها اظهار محبت شود و همین طور جهت پاک و با عفت ماندن و با نشاط بودن همسر توصیه شده است. که شوهر اظهار محبت کند و بگوید: « دوستت دارم» خداوند متعال با آن عظمتش نسبت به توبه کاران اظهار محبت می کند و اعلام می دارد: « توبه کار دوستت دارم».
3-3-1- 3- بخشش گناهان
اثر مهم توبه بخشیده شدن گناهان انسانی گناهکار است. قرآن کریم میفرماید:« تُوبُوا اِلَی اللهِ عَسَی رَبَّکُم اَن یُکَفِّر عَنکُم سَیِّئاتِکُم»؛ (تحریم/7)
«( ای مؤمنان!) به سوی خدا توبه کنید … امید است خداوند گناهان شما را بپوشاند.»
3-3- 1- 4- تبدیل سیئات به حسنات
اگر توبه واقعی انجام گیرد، خداوند علاوه بر نابودی گناهان، آنها را تبدیل به نیکی و حسنات می کند؛ چنان که می فرماید: «اِلّا مَن تابَ وَ امَنَ وَ عَمِلاً صالِحاً فَاولئِکَ یُبَّدِلُ اللهُ سَیِّئاتِهم حَسَناتٍ وَکانَ اللهُ غَفُوراً رَحیماً»؛ (فرقان/70) «مگر کسانی

دیدگاهتان را بنویسید