صندوق سرمایه گذاری مشترک چیه؟ 

 

گه مثل بیشتر مردم باشین، شاید بیشترِ پول خود رو در حساب پس انداز بانکی نگه داشته اید و بزرگ ترین سرمایه گذاریِ عمرتون، خرید خونه بوده. شاید هم علم یا زمان کافی واسه سرمایه گذاری رو نداشتین. البته لازمه بدونین که تنها نیستین و از پایه واسه همینه که سرمایه گذاری از راه صندوقای سرمایه گذاری مشترک، این روزها به روش پرطرفداری واسه سرمایه گذاری تبدیل شده. شاید پیش ازاین درمورد این صندوقا و کاربردشان به عنوان راهی واسه سرمایه گذاری، چیزایی شنیده باشین. در این مقاله، به اختصار توضیح میدیم که صندوق سرمایه گذاری مشترک چیه و شکلای مختلف اون کدامه.

صندوق سرمایه گذاری مشترک، شامل ی حجم بزرگی از پولای سرمایه گذارانِ پرشماریه که مثل شما، به دنبال پس اندازکردن پول خود یا کسب درآمد هستن. سرمایه گذاری در صندوقای سرمایه گذاری مشترک، خیلی آسون تر از اینه که خودتون، سهام و اوراق قرضه رو خریدوفروش کنین. سرمایه گذاران در این صندوقا می تونن هر زمان که بخوان، سهام شون رو بفروشن.

مدیریت حرفه ای

انتخاب و مدیریت سرمایه گذاریا در این صندوقا بر عهده ی متخصصانی ماهر و خبره. اونا از این پولا واسه ایجاد «پورتفولیو» استفاده می کنن و این پورتفولیو ممکنه شامل سهام، اوراق قرضه، وسیله بازار پول یا ترکیبی از اینا باشه.

مالکیت صندوق

شما به عنوان سرمایه گذار، مالک سهمی از صندوق سرمایه گذاری مشترک هستین، نه اوراق بهادار تک. با استفاده از صندوقای سرمایه گذاری مشترک، می تونین حتی مقادیر کمی از پول رو سرمایه گذاری کنین (هرچقدر که می خواید) و از حجم بزرگی از پولایی که بقیه سرمایه گذاری کردن، به سود خودتون بهره ببرین. تموم صاحبان سهام، برمبنایی برابر و بسته به میزان پولی که سرمایه گذاری کردن، در سود و زیان صندوق سهیم ان.

تنوع در صندوقای سرمایه گذاری مشترک

با سرمایه گذاری در صندوقای سرمایه گذاری مشترک، می تونین پورتفولیوی خود رو با تعداد زیادی از اوراق بهادار، جور واجور کنین و از این راه خطر رو به کمه کم برسونین. با پخش کردن پولِ خود در بین اوراق بهادار زیاد (یعنی همون کاری که صندوق سرمایه گذاری مشترک می کنه) دیگر احتیاجی نیس نگران نوسانای تک تک اوراق بهادارِ موجود در پورتفولیوی صندوق باشین.

اهداف صندوق سرمایه گذاری مشترک چیه؟

صندوقای سرمایه گذاری مشترک خیلی جورواجور ان و هرکدام مجموعه اهداف خود رو دارن. هدفِ سرمایه گذاری، هدفیه که مدیر صندوق واسه صندوق سرمایه گذاری مشترک تعیین می کنه. وقتی مدیر تصمیم میگیره کدوم سهام یا اوراق قرضه رو در پورتفولیوی صندوق بذاره، درواقع هدف صندوق رو هم مشخص می کنه.

مثلا، یکی از اهداف صندوق سهام رو به رشد (growth stock fund) ممکنه این باشه که با سرمایه گذاریِ بیشتر در بازارهای سهام (equity markets) به افزایش بلندمدت ارزش سرمایه شما کمک کنه، افزایشی به خاطر تأمین نیازای پولی بلندمدت، مثل بازنشستگی یا تأمین مخارج تحصیل فرزندان.

مطلب مرتبط :   دانلود کاملترین نمونه های تجربیات برتر آموزشی

به طورکلی، صندوقا طبق اهداف سرمایه گذاری، در ۵ نوع زیر دسته بندی می شن:

  • صندوقایی با راه و روش رشد بالا (aggressive growth)، یعنی سهامی می خرید که احتمال رشد زیادی داره و ممکنه ارزش اون به سرعت بالا برود. این نوع سرمایه گذاری، خطر زیادی داره، چون معمولا سهامی که پتانسیل زیاد شدن قیمت زیادی داره، در زمان رکودهای اقتصادی، به سرعت ارزش خود رو از دست می ده. استفاده از این صندوقا، گزینه ای عالی واسه سرمایه گذارانیه که تا ۵ سال آینده به پول خود احتیاجی ندارن و چشم انداز درازمدت تری دارن. اگه به دنبال حفظ سرمایه خود هستین، این گزینه رو انتخاب نکنین؛ تنها زمانی از این صندوقا استفاده کنین که تواناییِ رویارویی با ازدست رفتن ارزش سرمایه خود رو دارین.
  • مثل صندوقای با راه و روش رشد بالا، صندوقای با راه و روش رشد (growth funds) هم به دنبال رسیدن به بازدهیِ بالا هستن. فرق در اینجاست که در این صندوقا پورتفولیو از ترکیب سهام شرکتای بزرگ، متوسط و کوچیک تشکیل شده. در پورتفولیوی این صندوقا، سرمایه گذاری در شرکتای باثبات، جاافتاده و دارای سهام مرغوب، در کنار سرمایه گذاریِ محدود در کسب و کارهای کوچیک و جدید به طور هم زمان در دستور کار قرار میگیره. مدیر صندوق، سهام روبه رشدی رو انتخاب می کنه که در اون به جای پرداخت سود سهام، از رشد سودها استفاده می شه. اینجا صحبت از تعهدی بین مدت تا بلندمدته، ولی با بررسی ارقام گذشته میشه دریافت که استفاده از صندوقایی با راه و روش رشد در بلندمدت، تقریبا همیشه به سود شما هستش. این صندوقا در طول سالا تقریبا بی ثبات ان، پس باید خطر پذیر و صبور باشین.
  • ترکیبی از صندوقای با راه و روش رشد و صندوقای درآمد که به اون، صندوقای سرمایه گذاری متوازن (balanced funds) هم گفته می شه، صندوقایی هستن که به دنبال رسیدن به ترکیبی از اهداف هستن. این صندوقا به دنبال ارائه درآمد جاری به سرمایه گذاران و درعین حال، ایجاد پتانسیل لازم واسه رشد اصل سرمایه گذاری هستن. بعضی صندوقا سهام و اوراق قرضه می خرن تا از پورتفولیو درآمدی به دست بیارن و درعین حال، از تورم عقب نمانند و با افزایش تورم، ارزش سرمایه خود رو از دست ندن. سهام، پتانسیل رشد رو ایجاد می کنه، درحالی که استفاده از اوراق بهادار با درآمد ثابت موجب ثبات پورتفولیو در طول زمانای بی ثباتی در بازارهای سهام می شه. صندوقای با راه و روش سود و رشد (Growth and Income funds) دارای ثباتی کم تا متوسط هستن و پتانسیل متوسطی واسه درآمد جاری و رشد دارن. شما باید تاحدی خطر پذیر باشین تا بتونین با این نوع از اهداف صندوق کنار بیایید.
  • این مشکل، ما رو به صندوقای با درآمد ثابت (income funds) میرسوند. این صندوقا به طورکلی، روی تعدادی از اوراق بهادار با درآمد ثابت سرمایه گذاری می کنن و این سرمایه گذاری موجب می شه درآمد منظمی به دست بیاد. سرمایه گذاران بازنشسته می تونن از این نوع صندوقا استفاده کنن، چون سود منظمی دریافت می کنن. مدیر صندوق دست به خرید اوراق قرضه، سپردهای ثابت شرکت و… می زنه تا شما بتونین درآمد ثابتی داشته باشین. البته باوجوداینکه استفاده از این صندوقا گزینه ای باثباته، خالی از خطر هم نیس. با بالا یا پایین رفتن میزانای بهره، قیمت سهام صندوق درآمد (به ویژه صندوقای اوراق قرضه) در جهت مخالف حرکت می کنن. این مسئله موجب می شه میزان بهره صندوقای درآمد، حساس باشه. حتی ممکنه بعضی صندوقای محافظه کارِ اوراق قرضه ، درنتیجه ی تورم، نتونن قدرت خرید سرمایه شما رو حفظ کنن.
  • با احتیاط ترین سرمایه گذاران باید صندوقای سرمایه گذاری بازار پول (money market mutual fund) رو انتخاب کنن که هدف از اون، حفظ سرمایه. کلمه «حفظ» نشون می ده که به دست آوردن سود، گزینه مورد توجه نمیشه، حتی باوجوداینکه میزانای بهره تعلق گرفته به صندوقای سرمایه گذاری مشترکِ بازار پول، ممکنه بالاتر از میزانای بهره سپردهای بانکی باشه. این صندوقا خطر خیلی کمی به سرمایه گذاران مجبور می کنن، ولی از قدرت خرید سرمایه گذاری راحت ی شمام محافظت نخوان کرد. وقتی پول شما با میزان تورم همگام نباشه، پس از چند سال، تورم قدرت خرید رو کاهش میده. البته خیلی آسون میشه مبالغ سرمایه گذاری شده در این صندوقا رو به پول نقد تبدیل کرد. در این صندوقا همیشه می تونین راه حل سرمایه گذاری خود رو تغییر بدین.
مطلب مرتبط :   کارکردهای سبک تفکّر در نظریه خودگردانی ذهنی

صندوقای سرمایه گذاری محدود (Closed-End Funds)

واسه صندوقای سرمایه گذاری محدود، تعداد ثابتی سهام منتشر می شه و این صندوقا واسه دوره ثابتی عمل میکنن؛ به طورکلی این دوره ثابت، چیزی بین ۳ تا ۱۵ ساله. عضویت در این صندوقا فقط در طول دوره معینی امکان پذیره و تعادل برابری بین خریداران و فروشندگان هست. پس واسه اینکه بتونین سهمی بخرین، شخصی باید سهام خود رو بفروشه. صندوقای سرمایه گذاری محدود، در فهرست بازار بورس هم وارد می شن و بر همین پایه، مثل سهامای دیگر در بورس یا خارج از بورس معامله می شن. معمولا شرایط بازخرید هم مشخص شده، یعنی این صندوقا در تاریخ معینی منقضی می شن و در اون تاریخ، سرمایه گذاران می تونن واحدهای سرمایه گذاری خود رو بازخرید کنن.

صندوقای سرمایه گذاری با سرمایه متغیر یا سرمایه باز (Open-End Funds)

صندوق سرمایه گذاری با سرمایه متغیر یا باز، صندوقیه که عضویت در اون در تموم طول سال امکان پذیره و در فهرست بازار بورس وارد نشده. بیشتر صندوقای سرمایه گذاری مشترک، صندوقای با سرمایه متغیر هستن. سرمایه گذاران می تونن هر بخشی از سرمایه گذاری خود رو در هر زمانی، با قیمتی که طبق ارزش خالص داراییِ (Net Asset Value) صندوق تعیین می شه، خریدوفروش کنن.

برگرفته از: franklintempletonindia.com

دیدگاهتان را بنویسید